Jacobus van Looy schilderde *De Tuin* in de zomer van 1893. Hij was net teruggekeerd naar Amsterdam na een bezoek aan Parijs, waar het werk van de Franse impressionisten hem had betoverd. Dit is duidelijk te zien aan de luchtige penseelstreken en de ‘fotografische’ kadrering van de scène. Destijds was er in Nederland weinig belangstelling voor het impressionisme. Maar hoewel de kranten negatief schreven over de tentoonstelling bij de kunstenaarsvereniging Arti, reageerden zijn collega’s positief. De directeur van Museum Boijmans was ‘verbijsterd’ en Isaac Israëls merkte op: ‘Het is het beste schilderij dat er [in Arti] is, dus er is geen sprake van dat je de medaille had moeten krijgen.’
Van Looy schilderde het doek niet in de openlucht, maar midden in de nieuwe Amsterdamse wijk De Pijp. De vrouw in de bloemenzee is Van Looys vrouw, Titia van Gelder. Het pasgetrouwde stel was net verhuisd naar de Rustenburgerstraat: de tuin ligt achter hun huis. Jacobus van Looy was een dubbeltalent, schilder en schrijver. Daarmee sloot hij zich aan bij de Tachtigers, een vernieuwende beweging van gelijkgestemde kunstenaars, schrijvers en componisten. Als schilder maakte Van Looy aanvankelijk vooral landschappen, portretten en stadsgezichten. Later richtte hij zich op de bloemen en vruchten uit zijn eigen tuin. Dit is het eerste voorbeeld van de slechts vijf grote bloemschilderijen die van zijn hand bekend zijn.
Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.